“Met
de neuzen in verschillende richtingen, vanuit verschillende perspectieven,
focussen op hetzelfde doel.”[1]
Een speciaal soort vriendschappen dat ik hier maak. Dat gaat hier precies veel
vlotter dan in het echt leven. Iedereen is hier ook echt met hetzelfde doel, zit
in hetzelfde schuitje. Zo voor een aantal maanden uw vertrouwde thuisbasis
verlaten om even in een wildvreemde omgeving, met wildvreemde mensen een totaal
nieuw leven op te starten. Natuurlijk doet ieder dit op zijn eigen manier, maar
toch, da schept ne specialen band. Uiteraard niet met iedereen, want beste
vriendjes zijn met Jan-en-alleman, da’s nogal onmogelijk(sorry aan alle Jannen
die dit lezen, ge moet da ni persoonlijk nemen). Maar toch, die dynamiek die ik
hier met sommige mensen heb, da’s iets wa ni snel gaat voorbijgaan...
“Al dat zoet, MAN, wat is dat goed!”
(amaai, ik ben echt de beste rijmster van de wereld ofzo). Nee, t’is echt, ze
kunnen der hier wa van. Mijn, toch nog wel steeds overheerlijke, cupcakes zijn
er niets tegenover. Over heel’t stad vindge hier een stuk of 10 taartenhuizen,
een chocomuseum, een cookieswinkel en duuzend ‘panaderias’, mét de beste op de
hoek van mijn straat. En ja, ik
overdrijf niet, t’is echt de beste. De mensen staan er vaak aan te schuiven om
twee redenen: hun ojas, 3 voor 10 cent (=bladvormige koekjes) én ik heb eindelijk
die heerlijke geur een plaats kunnen geven. Al wandelend langs het
basketbalveldje sloegen mijn geurdetectoren weer eens in gang, APFELSTRUDEL. Ik
dacht “nu is het genoeg geweest, ik moet da hier is gaan checken”. Met als
gevolg dat ik enkele minuten later met de beste appelflap-van-de-wereld in mijn
handen stond. Mijn nieuwe verslaving is gevonden, ik kom terug als een
tonnetje.
Of toch niet. Als ik nu eens een aan nieuwe
hobby begin, ‘vulkaanklimmen’ ofzo, dan kan ik zoveel apfelflapsen eten als ik
wil. Ja, da’s nogal een plan. Da’s ook helemaal ni zo duur, 10 euro voor drie
uur en half sporten + de gansen tijd een super-uitzicht. En, last but not
least, strakke benen garanti!
Ik ben het al eens gaan uittesten, voorbije zondag, en ’t was echt de moeite. Zeker voor herhaling vatbaar. Al denk ik wel dat ik de Pacaya na een tijdje beu ga worden. Maarja, genoeg stof voor afwisseling hier, keuze uit een stuk of 37 vulkanen. Het kan dus ook een zeer gevarieerde hobby worden. Een aantal voorbeelden van mijn to-do-lijstje: de Acatenango (mét zicht op de actieve ‘Fuego’), de Tajumulco (de hoogste van centraal-Amerika), ...
Joepiejeepistolee, Guatemala is de top!
Ik ben het al eens gaan uittesten, voorbije zondag, en ’t was echt de moeite. Zeker voor herhaling vatbaar. Al denk ik wel dat ik de Pacaya na een tijdje beu ga worden. Maarja, genoeg stof voor afwisseling hier, keuze uit een stuk of 37 vulkanen. Het kan dus ook een zeer gevarieerde hobby worden. Een aantal voorbeelden van mijn to-do-lijstje: de Acatenango (mét zicht op de actieve ‘Fuego’), de Tajumulco (de hoogste van centraal-Amerika), ...
Joepiejeepistolee, Guatemala is de top!
Niet alleen om zijn vulkanen maar gewoon
in’t algemeen. Het weer, de cafeetjes, de (meeste) mensen én natuurlijk: de
muziek. Ge moogt allemaal SUPER-jaloers zijn: de zanger van Buena Vista Social
Club leeft hier in Antigua en die geeft elke donderdag concertjes, mjammie, wa
ne muziek! Ik raad het iedereen nu aan: pak die cd uit de kast, steek hem in de
cd-speler (of wegens gebrek aan een cd, type het in op youtube) luister, geniet
en waan u eventjes in het paradijselijke Centro-Amerika...
Aan allen die jaloers zijn:
ik, Tine, groet u.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten